Χαιρετισμός στο Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή

Φίλοι & φίλες, σύντροφοι & συντρόφισσες

Ζούμε σε έναν κόσμο σπαρασσόμενο από τους πολέμους & την τρομοκρατία, που γεννάει η μεγάλη όξυνση της κρίσης του κυρίαρχου παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, έναν κόσμο που η αναντιστοιχία ανάμεσα στο επίπεδο ανάπτυξης των μέσων παραγωγής και την ατομική ιδιοκτησία, που σαν μορφή παραγωγικών σχέσεων, επεκτείνεται ακόμη και  στους πλέον στρατηγικούς και νευραλγικούς  τομείς της  εθνικής  οικονομίας κάθε χώρας.

Το ατελεύτητο και αδυσώπητο κυνήγι του κέρδους μεγαλώνει όλοένα και περισσότερο την  ανισομέρεια κατανομής του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων, καταδικάζοντας στην ανέχεια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερα τμήματα των λαών ή ακόμη και ολόκληρους λαούς.

Η ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας και της επιστήμης γενικότερα και η εφαρμογή τους στην παραγωγή χρησιμοποιούνται  για τη μεγιστοποίηση του κέρδους των λίγων προνομιούχων καπιταλιστών, περιορίζοντας δραστικά τα εργασιακά δικαιώματα, εντατικοποιώντας την εργασία και ρίχνοντας μαζικά στην ανεργία εργάτες και άλλους εργαζόμενους.

Από το νηπιαγωγείο προετοιμάζουν τον εγωκεντρικό και  φοβικό εξατομικισμό μας,  αντί να τονώνουν και να αναπτύσσουν τα ανώτερα αισθήματα της φιλίας και της αλληλεγγύης, τη συνεργασία και συλλογικότητα, γιατί μας θέλουν φοβισμένους και κλεισμένους σε ατομικά κουτάκια και όχι ανθρώπους της κοινωνίας, για να είμαστε ανήμποροι να αμφισβητήσουμε την εκμεταλλευτική εξουσία τους.

Μέσα σε έναν τέτοιο κόσμο τίποτα δεν μένει ανεπηρέαστο, τίποτα δεν λειτουργεί και αναπτύσσεται ανεξάρτητα από τη συνολική κοινωνία, ανεξάρτητα από τους γενικούς νόμους της οικονομίας, που καθορίζει  τα ιδεολογικά, κοινωνικά και πολιτικά συμφέροντα τους.

Τίποτα δεν μπορεί να αποτελέσει μία καλά προφυλαγμένη νησίδα μέσα σε αυτό τον κόσμο, ούτε βέβαια και ο αθλητισμός, Θα έλεγα μάλιστα χωρίς καμία επιφύλαξη ότι σε επίπεδο κοινωνικής υπερδομής, πολύ περισσότερο ο αθλητισμός όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα ως διαστροφή του ενστίκτου για παιγνίδι και της άμιλλας από έναν διϋποκειμενικό ανταγωνισμό, δεν μπορεί να είναι μία προφυλαγμένη και ανεπηρέαστη νησίδα.

Ο σύγχρονος αθλητισμός σαν τυπική σωματική δραστηριότητα της βιομηχανικής κοινωνίας, που βασίζεται στην επιστημονική οργάνωση της προπόνησης, στην επιστημονική υποστήριξη της βελτίωσης της απόδοσης πέρα από την προπόνηση (τεχνολογική υποδομή-ψυχολογία-διατροφή-ντόπινγκ), με στόχο τη γραμμική πρόοδο της τεχνικής αποδοτικότητας και της επίδοσης, μια πρόοδο δηλ. που αρκεί να εξακολουθεί επ’ αόριστον και ας είναι ισοπεδωτική, εξοντωτική, αλλοτριωτική και υπονομευτική βιολογικά.

Ο σύγχρονος αθλητισμός επιπλέον έχει γίνει το τέλειο τυπικό μοντέλο για όλες τις μορφές ανταγωνισμού μεταξύ των ανθρώπων, που έχουν εδραιωθεί  κι ενδέχεται να εδραιωθούν στο μέλλον.

Η ιστορικότητα και κοινωνικότητα των αθλητικών συλλόγων, η προσήλωση των μαζών στους αθλητικούς συλλόγους, η μεγάλη απήχηση των Ολυμπιακών Αγώνων και όλων των μεγάλων αθλητικών γεγονότων και η θέση που καταλαμβάνει ο αθλητισμός στα ΜΜΕ.  καταδεικνύουν όχι μόνο την τεράστια εξάπλωση του ως κυρίαρχος τομέας της κοινωνικής μας ζωής, αλλά  και τη σημασία του και του ρόλου που διαδραματίζει.

Ο αθλητισμός σήμερα με τη συγκρότηση αταξικών κοινωνικών σχηματισμών στο πλαίσιο του αθλητικού συλλόγου, προσφέρει ένα ισχυρό υποκατάστατο του ταξικού δίπολου κεφάλαιο – εργασία, εκτρέποντας προσωρινά τους εργαζόμενους από τους δίκαιους αγώνες του για τα δικαιώματα τους και την καλυτέρευση της ζωής τους.

Αν παρακολουθήσουμε την ανάπτυξη του Ελληνικού αθλητισμού από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, θα διαπιστώσουμε εύκολα ότι είναι συνυφασμένη με τη νέα φάση της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της χώρας μας και με την καπιταλιστικής ανάπτυξη.

Σε κάθε χρονική περίοδο αποτυπώνονται ευδιάκριτα στον αθλητισμό στον αθλητισμό τα βασικά χαρακτηριστικά και οι δομές της νεοελληνικής κοινωνίας. Ο αθλητισμός ακολουθεί τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις της ΄χωρας.

• Η άτυπη ή και παράτυπη αρχικά εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, που θεσμοθετήθηκε σταδιακά.
• Η δυναμική είσοδος στην Ελληνική αγορά του παγκόσμιου εμποροβιομηχανικού κυκλώματος
• Η ανάπτυξη των υλικοτεχνικών υποδομών και ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός
• Αναβάθμιση των σχολών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού και ανάπτυξη της αθλητικής έρευνας

Η ανατροπή της κατάστασης και ο επαναπροσδιορισμός του αθλητισμού, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς την αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων, αλλά οι συνθήκες ωριμάζουν για  την ανασυγκρότηση του κοινωνικού αθλητικού κινήματος, στο οποίο η νεολαία θα έχει σημαντικό ρόλο και η ΚΝΕ αντλώντας πείρα από τη Λαϊκή Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης και την οργάνωση του  Εργατικού Αθλητισμού στη χώρα μας την περίοδο του μεσοπολέμου πρέπει να βγει μπροστά σε αυτό τον αγώνα.

Πάτρα 4 Σεπτέμβρη 2004

Τάκης Πετρόπουλος

Χαιρετισμός στο Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή Πάτρας

[modula id=”798″]